خلوتی با شاه نعمت‌الله ولی
غزل شمارهٔ ۵۱۰
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
آب چشم ما به هر سو می رودخوش روان از دیده بر رو می رود
۲
می رود خاطر به کوی می فروشآفرین بر وی که نیکو می رود
۳
ای که گوئی از در دلبر بروکی رود دل از درش چو می رود
۴
در طریق عشق دل چون عاشقانگه به سینه گه به پهلو می رود
صفحهٔ ۱ از ۲