خلوتی با مولانا
غزل شمارهٔ ۲۰۲۶
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
به شکرخنده ببردی دل منبشکن شکر دل را مشکن
۲
دل ما را که ز جا برکندیبه تو آمد پر و بالش بمکن
۳
بنگر تا به چه لطفش بردیرحم کن هر نفسش زخم مزن
۴
جانم اندر پی دل می‌آیدچه کند بی‌تو در این قالب تن
صفحهٔ ۱ از ۲