خلوتی با مولانا
غزل شمارهٔ ۲۰۲۷
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ای امتان باطل بر نان زنید بر نانوی امتان مقبل بر جان زنید بر جان
۲
حیوان علف کشاند غیر علف نداندآن آدمی بوَد کاو جوید عقیق و مرجان
۳
آن باغ‌ها بخفته، وین باغ‌ها شکفتهوین قسمتی است رفته، در بارگاه سلطان
۴
جان‌هاست نارسیده در دام‌ها خزیدهجان‌هاست برپریده ره برده تا به جانان
صفحهٔ ۱ از ۶