خلوتی با شاه نعمت‌الله ولی
غزل شمارهٔ ۵۲۸
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
عشق ما را سوی دریا می‌کشدگوییا ما را به مأوا می‌کشد
۲
دلبر ما می‌کشد ما را به کشخوش بود دلبر که ما را می‌کشد
۳
دل به دست زلف او دادیم و بردو از خیالش سر به سودا می‌کشد
۴
عشق سرمست است در کوی مغانعاشقان را خوش به مأوا می‌کشد
صفحهٔ ۱ از ۲