خلوتی با شاه نعمت‌الله ولی
غزل شمارهٔ ۵۲۹
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
یار سرمست است و ما را می‌کشددوستان را بی‌سر و پا می‌کشد
۲
آمد آن موج محیط عشق اوخوش‌خوشی ما را به دریا می‌کشد
۳
می‌کشد ما را به میخانه مدامخاطر ما هم به مأوا می‌کشد
۴
در کش خود می‌کشد دلکش مرازان کشش جانم به آنجا می‌کشد
صفحهٔ ۱ از ۲