خلوتی با شاه نعمتالله ولی
غزل شمارهٔ ۵۳۳
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
مدام جام می او حیات می بخشدهمیشه همت او کاینات می بخشد
۲
کمال بخشش ساقی نگر که رندان راشراب و جام ز ذات و صفات می بخشد
۳
دلت به دردی دردش دوا کن و خوش باشکه خسته ای و دم او شفات می بخشد
۴
چه قدر خرقه که زنار بر میان داریمبه جای کعبه به ما سومنات می بخشد
صفحهٔ ۱ از ۲