خلوتی با شاه نعمت‌الله ولی
غزل شمارهٔ ۵۴۹
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
سنبل زلف او پریشان شدحال جمعی نکو پریشان شد
۲
باد با زلف او دمی دم زدزلف او هم بر او پریشان شد
۳
جمع بودیم از پریشانیجمع ما مو به مو پریشان شد
۴
گفت و گو در میان ما آمدقصه از گفتگو پریشان شد
صفحهٔ ۱ از ۲