خلوتی با شاه نعمت‌الله ولی
غزل شمارهٔ ۵۵۲
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
به سراپردهٔ میخانه روان خواهم شدخوش شبی معتکف کوی مغان خواهم شد
۲
به خرابات فنا رخت بقا خواهم بردترک خود کرده و بی نام و نشان خواهم شد
۳
گرچه در میکدهٔ پیر مغان پیر شدمباز از دولت آن پیر جوان خواهم شد
۴
چشم من غیر خیالش چو نمی بندد نقشهرچه بینم به خیالش نگران خواهم شد
صفحهٔ ۱ از ۲