خلوتی با مولانا
غزل شمارهٔ ۲۰۳۰
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
گفتی مرا که چونی در روی ما نظر کنگفتی خوشی تو بیما زین طعنهها گذر کن
۲
گفتی مرا به خنده خوش باد روزگارتکس بیتو خوش نباشد رو قصه دگر کن
۳
گفتی ملول گشتم از عشق چند گوییآن کس که نیست عاشق گو قصه مختصر کن
۴
در آتشم در آبم چون محرمینیابمکنجی روم که یا رب این تیغ را سپر کن
صفحهٔ ۱ از ۲