خلوتی با مولانا
غزل شمارهٔ ۲۰۲۹
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ای مرغ آسمانی آمد گه پریدنوی آهوی معانی آمد گه چریدن
۲
ای عاشق جریده بر عاشقان گزیدهبگذر ز آفریده بنگر در آفریدن
۳
آمد تو را فتوحی روحی چگونه روحیکاو چون خیال داند در دیده‌ها دویدن
۴
این دم حکم بیاید تعلیم نو نمایدبی گوشِ سر شنیدن بی‌دیده ماه دیدن
صفحهٔ ۱ از ۴