خلوتی با شاه نعمت‌الله ولی
غزل شمارهٔ ۵۷۷
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ما مریدیم و پیر ما مرشدره روانیم و رهنما مرشد
۲
رو نوائی ز یار مرشد جوکه دهد بی ریا نوا مرشد
۳
نبری ره به خانهٔ اصلیگر نیابی در این سرا مرشد
۴
روز و شب از خدای خود می جوکاملی تا بود تو را مرشد
صفحهٔ ۱ از ۲