خلوتی با مولانا
غزل شمارهٔ ۲۰۳۴
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ای دل ز شاه حوران یا قبله صبورانکن شکر با شکوران تو فتنه را مشوران
۲
من مرد فتنه جویم من ترک این نگویممن دست از او نشویم تو فتنه را مشوران
۳
سرخیل بیدلانم استاد منبلانممن عاشق فلانم تو فتنه را مشوران
۴
از من مپرس چونم میبین که غرق خونماین هم نهام فزونم تو فتنه را مشوران
صفحهٔ ۱ از ۲