خلوتی با مولانا
غزل شمارهٔ ۲۰۳۵
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
آن خوب را طلب کن اندر میان حورانمشنو کسی که گوید آن فتنه را مشوران
۲
در دل چو نقش بندد جان از طرب بخنددصد گون شکر بجوشد از تلخی صبوران
۳
از پرتوی که افتد در چشم‌ها ز رویشخارش چه افتد از وی در چشم‌های کوران
صفحهٔ ۱ از ۱