خلوتی با شاه نعمت‌الله ولی
غزل شمارهٔ ۶۱۶
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ساز عشقش نوای دل سازددُرد دردش دوای دل سازد
۲
لطف سازنده بین که بر سازشهر چه سازد برای دل سازد
۳
به خدا کار دل رها کردیمکار دل هم خدای دل سازد
۴
آتش عشق جان ما را سوختسوختگان را هوای دل سازد
صفحهٔ ۱ از ۲