خلوتی با مولانا
غزل شمارهٔ ۲۰۳۶
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
امروز سرکشان را عشقت ز جلوه کردنآورد بار دیگر یک یک ببسته گردن
۲
رو رو تو در گلستان بنگر به گل پرستانیک لحظه سجده کردن یک لحظه باده خوردن
۳
نگذارد آن شکرخو بر ما ز ما یکی موچون صوفیان جان را این است سر ستردن
۴
دندان تو چو شد سست بر جاش دیگری رستمی‌دانک همچنین است بر مرد جان سپردن
صفحهٔ ۱ از ۲