خلوتی با شاه نعمت‌الله ولی
غزل شمارهٔ ۶۲۶
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
بستهٔ بند بلای تو نجاتی داردخستهٔ رنج غم تو درجاتی دارد
۲
هر که شد مردهٔ درد تو نمیرد هرگزکشتهٔ عشق تو جاوید حیاتی دارد
۳
طاق ابروی تو محراب دل ماست از آنروز و شب خاطر ما میل صلاتی دارد
۴
کفر زلف تو که ایمان رخت می پوشدسیئاتی است خیال حسناتی دارد
صفحهٔ ۱ از ۲