خلوتی با شاه نعمت‌الله ولی
غزل شمارهٔ ۶۳۵
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
گوئیا چشم ابر می خاردکآب از چشمهاش می بارد
۲
طرفه دریادلیست سقایمکآب از بهر ما همی آرد
۳
آب آرد به سوی ما آریشرم از چشم ما نمی آرد
۴
چشم ما آب می زند بر رویمژه هم قطره قطره بشمارد
صفحهٔ ۱ از ۲