خلوتی با شاه نعمتالله ولی
غزل شمارهٔ ۶۳۹
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
چشم ما چون به روی او نگرددر نظر غیر او کجا گذرد
۲
نزد ما زنده دل کسی باشدکه به جانان خویش جان سپرد
۳
گل کجا جامه را قبا سازدغنچه گر پیرهن به خود ندرد
۴
مرد عاشق همه یکی بیندآن یکی در هزار می شمرد
صفحهٔ ۱ از ۲