خلوتی با شاه نعمت‌الله ولی
غزل شمارهٔ ۶۴۱
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
محبوب دل و راحت جانی چه توان کردسلطان همه خلق جهانی چه توان کرد
۲
از ساده دلی آینه بنمود جمالتدر آینه بر خود نگرانی چه توان کرد
۳
تو پادشه مائی و ما بندهٔ فرمانگر زانکه بخوانی و برانی چه توان کرد
۴
ما عشق تو داریم و تو را میل به ما نیستمائیم چنین و تو چنانی چه توان کرد
صفحهٔ ۱ از ۲