خلوتی با شاه نعمت‌الله ولی
غزل شمارهٔ ۶۴۸
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
غنچه در گلستان تبسم کردبلبل از ذوق آن ترنم کرد
۲
ساقی مست می به رندان دادعاقل از عشق عقل را گم کرد
۳
چشم ما شد منور از رویشنظری خوش به چشم مردم کرد
۴
خاطرم می کشد به میخانهاین چنین عزم دل مصمم کرد
صفحهٔ ۱ از ۲