خلوتی با شاه نعمت‌الله ولی
غزل شمارهٔ ۶۵۳
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
این که گوئی نعمت الله جان سپردجان سپرد و جان با ایمان سپرد
۲
جان به جانان دل به دلبر داد و رفتجان از این خوشتر دگر نتوان سپرد
۳
در هوای گلستان عشق اوجان چو غنچه با لب خندان سپرد
۴
بندگی کرد او به صدق دل تمامظاهر و باطن به آن سلطان سپرد
صفحهٔ ۱ از ۲