خلوتی با شاه نعمت‌الله ولی
غزل شمارهٔ ۶۷۱
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
جیب شب آفتاب چون بگشوداز گریبان روز رو بنمود
۲
شب امکان خیال بود نماندهست روز و وجود خواهد بود
۳
غیر او نیست ور تو گوئی هستاو به خود دیگران به او موجود
۴
عقل چون شب برفت و روز آمدخاطر ما از این و آن آسود
صفحهٔ ۱ از ۲