خلوتی با شاه نعمت‌الله ولی
غزل شمارهٔ ۶۷۲
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
نور روی او به چشم ما نمودهر چه ما دیدیم غیر او نبود
۲
گفتگوی ما خیالی بیش نیستخود سخن فرمود و هم او خود شنود
۳
در حجاب عالمی درمانده ایآن چنان گیرش که عالم خود نبود
۴
جود او داده به این و آن وجودورنه بی جودش ندارد کس وجود
صفحهٔ ۱ از ۲