خلوتی با مولانا
غزل شمارهٔ ۲۰۴۱
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
پروانه شد در آتش گفتا که همچنین کنمی‌سوخت و پر همی‌زد بر جا که همچنین کن
۲
شمع و فتیله بسته با گردن شکستهمی‌گفت نرم نرمک با ما که همچنین کن
۳
مومی که می‌گدازد با سوز می بسازددر تف و تاب داده خود را که همچنین کن
۴
گر سیم و زر فشانی در سود این جهانیسودت ندارد آن‌ها الا که همچنین کن
صفحهٔ ۱ از ۳