خلوتی با شاه نعمت‌الله ولی
غزل شمارهٔ ۶۹۷
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
چشمت به تو نور خوش نمایدگوش تو در سخن گشاید
۲
در گلشن ما زبان بلبلهر لحظه تو را همی سراید
۳
دست تو بیان کند یداللهگر زانکه یدش به دستت آید
۴
پائی که به قدرتش بپایستبی قدرت او به پا نپاید
صفحهٔ ۱ از ۲