خلوتی با شاه نعمت‌الله ولی
غزل شمارهٔ ۷۲۵
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
آتشی در نهاد جان افتادجان بیچاره در فغان افتاد
۲
شمع عشقش چو بر کشید علمسوخت پروانه پرزنان افتاد
۳
عقل مخمور منع ما می کردمست می رفت در مغان افتاد
۴
هر که از چشم ما فتاد فتادنه دو روزی که جاودان افتاد
صفحهٔ ۱ از ۳