خلوتی با شاه نعمت‌الله ولی
غزل شمارهٔ ۷۳۹
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
عاشقی کو سر به پای ما نهادروی خود در جنت المأوا نهاد
۲
از سر دنیی و عقبی درگذشتهر که پا با ما درین دریا نهاد
۳
بر در میخانه هر کو بار یافتسروری گردید و سر آنجا نهاد
۴
کار ما چون از بلا بالا گرفتمسند والای ما بالا نهاد
صفحهٔ ۱ از ۲