خلوتی با شاه نعمت‌الله ولی
غزل شمارهٔ ۸۰۳
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
خوش در میخانه را بگشاده اندباده نوشان را صلائی داده اند
۲
در خرابات مغان رندان مابر در میخانه مست افتاده اند
۳
جام می بر دست و مستانه مدامسر به پای خم می بنهاده اند
۴
خرقهٔ خود را به می شستند پاکفارغ از تسبیح و از سجاده اند
صفحهٔ ۱ از ۲