خلوتی با مولانا
غزل شمارهٔ ۲۰۵۴
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
بشنیده‌ام که عزم سفر می‌کنی مکنمِهر حریف و یار دگر می‌کنی مکن
۲
تو در جهان غریبی غربت چه می‌کنی ؟قصد کدام خسته‌جگر می‌کنی؟ مکن
۳
از ما مدزد خویش به بیگانگان مرودزدیده سوی غیر نظر می‌کنی؟ مکن
۴
ای مه که چرخ زیر و زبر از برای توستما را خراب و زیر و زبر می‌کنی مکن
صفحهٔ ۱ از ۴