خلوتی با مولانا
غزل شمارهٔ ۲۰۵۸
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
با رُخِ چون مشعله بر دَرِ ما کیست آنهر طرفی موجِ خون نیمِ‌شبان چیست آن
۲
در کفنِ خویشتن رقص‌کنان مُردگاننَفخهٔ صور است یا عیسیِ ثانی است آن
۳
سینهٔ خود باز کن روزن دل دَرنِگرکآتشِ تو شعله زَد نی خبرِ دی است آن
۴
آتشِ نو را ببین زود درآ چون خلیلگرچه به شکلْ آتش است، باده صافی است آن
صفحهٔ ۱ از ۴