خلوتی با مولانا
غزل شمارهٔ ۲۰۶۰
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
یک غزل آغاز کن بر صفتِ حاضرانای رخِ تو همچو شمع، خیز درآ در میان
۲
نور ده آن شمع را روح ده این جمع رااز دو رخِ همچو شمع وز قدحِ همچو جان
۳
سوی قدح دست کن، ما همه را مست کنزآنکِ کسی خوش نشد تا نشد از خود نهان
۴
چون شدی از خود نهان زود گریز از جهانروی تو واپس مکن جانبِ خود هان و هان!
صفحهٔ ۱ از ۲