خلوتی با شاه نعمت‌الله ولی
غزل شمارهٔ ۸۸۳
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
صبحدم شد آفتابی آشکارعالمی در رقص آمد ذره وار
۲
غیر او نقش خیالی بیش نیستعقل گو نقش خیالی می نگار
۳
گر کناری گیری از خود در میانیار خود بینی گرفته در کنار
۴
عشق بازی کار بیکاران بودعاقلش با کار بی کاران چه کار
صفحهٔ ۱ از ۲