خلوتی با مولانا
غزل شمارهٔ ۲۰۶۲
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
سیر نشد چشم و دل از نظر شاه منسیر مشو هم تو نیز زین دل آگاه من
۲
مشک و سقا سیر شد از جگر گرم منهیچ به جز آب نیست لذت و دلخواه من
۳
درشکنم کوزه را پاره کنم مشک راروی به دریا نهم نیست جز این راه من
۴
چند شود تر زمین از مدد اشک منچند بسوزد فلک از تبش و آه من
صفحهٔ ۱ از ۳