خلوتی با مولانا
غزل شمارهٔ ۲۰۶۳
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ای رخ خندان تو مایهٔ صد گلستانباغ خدایی درآ خار بده گل ستان
۲
جامه تن را بکن جان برهنه ببینجان برهنه خوش است تا چه کنی جامه دان
۳
هین که نه‌ای بی‌زبان پیش چنین جان‌هاقصه نی بی‌زبان نعره جان بی‌دهان
۴
آمد امروز یار گفت سلام علیکچرخ و زمین را مجو از نفسش آن زمان
صفحهٔ ۱ از ۳