خلوتی با شاه نعمتالله ولی
غزل شمارهٔ ۸۹۶
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
رند مستیم و عشق شورانگیزعقل مخور گو ز ما پرهیز
۲
ساقیا خم می بیار آن دمخم می بر سر حریفان ریز
۳
بر در می فروش خوش بنشیناز سر کاینات هم برخیز
۴
جاودان گر حیات میجوئیجان و جانان به همدگر آمیز
صفحهٔ ۱ از ۳