خلوتی با مولانا
غزل شمارهٔ ۲۰۶۵
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
باز درآمد ز راه فتنه برانگیز منباز کمر بست سخت یار به استیز من
۲
مطبخ دل را نگار باز قباله گرفتمی‌شکند دیگ من کاسه و کفلیز من
۳
خانه خرابی گرفت ز آنک قنق زفت بودهیچ نگنجد فلک در در و دهلیز من
۴
راه قنق را گرفت غیرت و گفتش مروجمله افق را گرفت ابر شکرریز من
صفحهٔ ۱ از ۳