خلوتی با مولانا
غزل شمارهٔ ۲۰۶۴
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
باز فروریخت عشق از در و دیوار منباز بِبُرید بند، اشتر کین دار من
۲
بار دگر شیرِ عشق پنجه خونین گشادتشنه خون گشت باز این دل سگسار من
۳
باز سر ماه شد نوبت دیوانگی استآه که سودی نکرد دانش بسیار من
۴
بار دگر فتنه زاد جمره دیگر فتادخواب مرا بست باز دلبر بیدار من
صفحهٔ ۱ از ۴