خلوتی با شاه نعمت‌الله ولی
غزل شمارهٔ ۹۲۶
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
دل به دلبر گذار و خوش می باشجان به جانان سپار و خوش می باش
۲
نقش رویش که نور چشم من استبنظر می نگار و خوش می باش
۳
باش با جام می دمی همدمنفسی خوش بر آر و خوش می باش
۴
هر چه داری همه امانت اوستجمله با او سپار و خوش می باش
صفحهٔ ۱ از ۲