خلوتی با شاه نعمت‌الله ولی
غزل شمارهٔ ۹۴۰
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
زهد بگذار و خرقه را بفروشجام می را بگیر و خوش می نوش
۲
ذوق مستی کسی که دریابدگرچه عاقل بود شود مدهوش
۳
در خرابات مست می گردمهمچو رندان خوشی سبو بر دوش
۴
ساغر می مدام می نوشمسرخوشانه چو خم می در جوش
صفحهٔ ۱ از ۲