خلوتی با شاه نعمت‌الله ولی
غزل شمارهٔ ۹۴۹
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
همه عالم چو شبنمی دانشغرق بحر محیط گردانش
۲
نقطه در الف نظر می کنالفی در حروف می خوانش
۳
هر خیالی که در نظر آیدنقش بند و به دیده بنشانش
۴
دردمندی که درد دل داردباشد آن درد عین درمانش
صفحهٔ ۱ از ۲