خلوتی با شاه نعمتالله ولی
غزل شمارهٔ ۹۵۶
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
چیست عالم سایه بان حضرتشکیست آدم پاسبان حضرتش
۲
هر چه بود و هست و خواهد بود همهست و بود و باشد از آن حضرتش
۳
آفتابش نوربخش عالم استدادمت روشن نشان حضرتش
۴
مجلس عشق است و ما مست و خرابباده نوشان عاشقان حضرتش
صفحهٔ ۱ از ۲