خلوتی با شاه نعمت‌الله ولی
غزل شمارهٔ ۹۶۴
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
روح اعظم نایب حق خوانمشلاجرم بر تخت دل بنشانمش
۲
اسم اعظم خوانده ام از لوح دلخازن گنج الهی دانمش
۳
مهر و مه می خوانمش در روز و شبگه به صورت گه به معنی خوانمش
۴
عهد با او بسته ام روز ازلتا ابد پابند آن پیمانمش
صفحهٔ ۱ از ۲