خلوتی با شاه نعمت‌الله ولی
غزل شمارهٔ ۱۰۰۸
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
دختری بر باد داده غنچهٔ خندان گلبلبل سرمست مانده واله و حیران گل
۲
خوش گلستانی و در وی عندلیب جان ماهر زمانی داستانی سازد از دستان گل
۳
صحبت گل را غنیمت دان و گل را برفشانزانکه نبود اعتماد عمر بر پیمان گل
۴
گل بود عمر عزیز ما چو دیدی درگذشتیک دو هفته بیش نبود رونق دوران گل
صفحهٔ ۱ از ۲