خلوتی با مولانا
غزل شمارهٔ ۲۰۷۵
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
توی که بدرقه باشی گهی گهی رهزنتوی که خرمن مایی و آفت خرمن
۲
هزار جامه بدوزی ز عشق و پاره کنیو آنگهان بنویسی تو جرم آن بر من
۳
تو قلزمی و دو عالم ز توست یک قطرهقراضه‌ای است دو عالم توی دو صد معدن
۴
تو راست حکم که گویی به کور چشم گشاسخن تو بخشی و گویی که گفت آن الکن
صفحهٔ ۱ از ۲