خلوتی با شاه نعمت‌الله ولی
غزل شمارهٔ ۱۰۳۵
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
در خرابات گرد گردیدمساقی رند سرخوشی دیدم
۲
عاشقانه گرفتمش به کنارعارفانه لبش ببوسیدم
۳
ذوق مستی و حال میخواراننازکانه از او بپرسیدم
۴
گفت ناخورده می چه دانی چیستداد جامی و کل بنوشیدم
صفحهٔ ۱ از ۲