خلوتی با شاه نعمت‌الله ولی
غزل شمارهٔ ۱۰۳۹
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
توبه از زهد و زاهدی کردمدر خرابات مست می گردم
۲
می خمخانهٔ حدوث و قدمشادی روی عاشقان گردم
۳
خاطر کس ز من ملول نشدننشسته به دامنی گردم
۴
دُردی درد دل همی نوشمدردمندانه همدم دردم
صفحهٔ ۱ از ۲