خلوتی با شاه نعمت‌الله ولی
غزل شمارهٔ ۱۰۴۰
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
گر بر افروزد آتش در دمعالمی سوخته شود در دم
۲
مرد گردن به بند در دینمکشتهٔ عشق و مردهٔ دردم
۳
داده ام دل بدست باد صبابه هوائی که خاک او گردم
۴
فاش کردند راز پنهانماشک گلگون و چهرهٔ زردم
صفحهٔ ۱ از ۲