خلوتی با شاه نعمت‌الله ولی
غزل شمارهٔ ۱۰۴۲
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
دل دارم و جان بدو سپردمنیکی کردم نکو سپردم
۲
با زلف نگار عهد بستمبشکستم و مو به مو سپردم
۳
هر نقش که در خیال آمداو دیدم و او به او سپردم
۴
با آینه روبرو نشستمتمثال خوشی به او سپردم
صفحهٔ ۱ از ۲