خلوتی با شاه نعمتالله ولی
غزل شمارهٔ ۱۰۶۳
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
عاشق روی نازنین تواموالهٔ زلف عنبرین توام
۲
من اگر کافرم اگر مومندر همه کیشها به دین توام
۳
به یقین جان بی گمان منیبی گمان عاشق یقین توام
۴
عشق تو شمع و من چو پروانهسوختهٔ عشق آتشین توام
صفحهٔ ۱ از ۳