خلوتی با شاه نعمت‌الله ولی
غزل شمارهٔ ۱۰۶۴
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
حالی است مرا با می و مستان که چه گویمرازیست میان من و رندان که چه گویم
۲
بزمیست ملوکانه و ساقی که چه پرسیمن عاشق سرمست حریفان که چه گویم
۳
چون بلبل سودازده در مجلس عاشقآورده ام این صورت بستان که چه گویم
۴
هر نقش خیالی که مرا در نظر آیدگویم که بگوئید به جانان که چه گویم
صفحهٔ ۱ از ۲